Sofa rozkładana – jeden mebel na dwa życia

Materiał, z którego wykonana jest tapicerka, ma ogromne znaczenie dla trwałości i wyglądu. Tapicerka welurowa to hit ostatnich sezonów, ale nie każdy welur jest taki sam. Ten lepszy ma gęste, krótkie włosie, które nie mechaci się i łatwo się czyści. U mnie w salonie stoi sofa w odcieniu musztardowym, welur, i przyznam, że bohatersko znosi kocie pazury – włosie nie wyrywa się, a drobne zadrapania wystarczy przetrzeć wilgotną szmatką. Unikaj za to jasnych, matowych tkanin, na których każda plama będzie widoczna od razu. Jeśli masz dzieci albo zwierzęta, postaw na materiał z powłoką hydrofobową. Kosztuje trochę więcej, ale oszczędza nerwów.

Pamiętam jak urządzałam swoje pierwsze trzydzieści metrów kwadratowych i stanęłam przed ścianą – goście chcieli nocować, a ja nie miałam ani wolnej sypialni, ani miejsca na drugi duży mebel. Wtedy zrozumiałam, że sofa rozkładana to nie jest wybór z biedy, decyzja. Problem polega na tym, że na rynku jest tyle modeli, że łatwo dać się skusić ładnym zdjęciem, a później przez lata walczyć z nierówną powierzchnią do spania. Zanim kupisz, sprawdź dwie rzeczy: mechanizm i materac. To one decydują, czy sofa będzie twoim sprzymierzeńcem, czy codziennym utrapieniem.

Tapicerka welurowa to mój osobisty faworyt. Jest miła w dotyku, nie elektryzuje się jak poliester i dostępna w mnóstwie kolorów – od butelkowej zieleni po pudrowy róż. Ale uwaga: welur wymaga regularnego odkurzania, bo zbiera kurz i sierść zwierząt. W salonie z psem lepiej sprawdzi się gładka tkanina lub skóra ekologiczna, którą łatwo przetrzeć wilgotną szmatką. Unikaj jasnych odcieni, jeśli masz dzieci – plamy z kawy czy czerwonego wina zostawią trwałe ślady.

W małych mieszkaniach tapczan często staje się kanapą na co dzień. Wtedy zwróć uwagę na głębokość siedziska – jeśli jest za płytkie, goście będą siedzieć sztywno, a ty po godzinie oglądania filmu będziesz mieć odcisk na udach. Modele z regulowanym oparciem to hit, bo możesz odchylić je do tyłu i zrobić z tapczanu coś w rodzaju leżanki. Niektóre tapczany mają też rozkładany stolik w podłokietniku, ale to już gadżet, który rzadko używam, bo zajmuje miejsce.

W małych mieszkaniach każdy mebel musi pełnić dwie role. Kanapa z funkcją spania to nie tylko miejsce do siedzenia, ale też schowek na dodatkowe koce i poduszki. Zanim kupisz, zastanów się, jak często będziesz rozkładać sofę. Jeśli raz na kwartał, możesz wybrać model z cieńszym materacem. Jeśli goście bywają co tydzień, zainwestuj w grubą piankę i mechanizm DL. Pamiętaj też o wymiarach – standardowa sofa rozkładana ma sto dziewięćdziesiąt centymetrów długości, ale wysokie osoby potrzebują przynajmniej dwustu.

Kiedyś myślałam, że każdy materac piankowy jest taki sam – dopóki nie przespalam nocy na dziesięciocentymetrowej gąbce. Dla kogoś, kto śpi na boku, minimalna grubość to szesnaście centymetrów, a najlepiej dwadzieścia. Pianka wysokoelastyczna dopasowuje się do ciała, ale nie zapada się jak tania poliuretanowa. Jeśli masz problemy z kręgosłupem, koniecznie dopytaj o stelaz listwowy – elastyczne listewki pod materacem lepiej amortyzują ruchy i nie robią się wgniecenia. W mojej ostatniej sofie listwy są wyprofilowane w trzech strefach twardości i czuję różnicę.

Nie daj się zwieść wersalkom z lat dziewięćdziesiątych, które po rozłożeniu tworzyły garb na środku. Nowa wersalka może być świetnym rozwiązaniem, jeśli ma płaski mechanizm i solidny stelaż. Sprawdź, czy po rozłożeniu nie ma szczeliny między siedziskiem a oparciem – w tańszych modelach często powstaje wgłębienie, w którym lądują plecy. Weź też pod uwagę wysokość nóżek – zbyt niska sofa utrudnia sprzątanie i cyrkulację powietrza pod materacem. Ja zawsze zalecam podniesienie mebla na dziesięć centymetrów od podłogi.

Materac to kolejna sprawa, której nie można zlekceważyć. W tapczanie rozkładanym najczęściej znajdziecie materac piankowy o grubości od dwunastu do osiemnastu centymetrów. Ja wybrałam model z szesnastocentymetrowym materacem piankowym o gęstości trzydziestu pięciu kilogramów na metr sześcienny. Taka pianka nie odkształca się po kilku miesiącach, nie robią się w niej wgniecenia i dobrze trzyma temperaturę. W przeciwieństwie do tanich materacy, które po roku wyglądają jak stara gąbka, ten wciąż jest sprężysty.

Mechanizm to serce sofy rozkładanej. Najbardziej cenię system DL, bo jest prosty, trwały i nie wymaga siłowni do obsługi. Wystarczy pociągnąć za pas, siedzisko wysuwa się do przodu, a oparcie opada na poziom – powstaje równa powierzchnia. Unikaj tanich rozwiązań z cienkimi rurkami, które po roku zaczynają skrzypieć. Przy mechanizmie DL łatwo też schować pościel w przestrzeni pod siedziskiem, co jest zbawienne, gdy nie masz osobnego schowka. Zresztą, jeśli w ogóle myślisz o spaniu na co dzień, warto rozważyć łóżko z pojemnikiem na pościel w osobnej sypialni, ale w salonie sofa jest bardziej uniwersalna.